Semalam @ Yesterday

harini dapat tau gaji tak masuk.....sedih sangat.....sedih sangat2... (T_T)..dah byk plan untuk bulan dpan tp semua tu terpaksa ditangguhkan. hmm...taktau nak tunjukkan perasaan sedih yg sangat2 ni kat sape. bukan sbb tak dapat gaji je,tp mcm2 lagi faktor penyebab sedih..tetiba teringat kat mak.mak pun ada masalah dgn keje die..kalau btau mak mesti mak pn susah hati..

harapan nak memiliki handset baru tak tercapai.... Harapan ni tak besar sgt, blh tolak tepi.....tp...mcm mana dgn loan kereta....hutang ptptn....minyak.....makan....ntuk bulan depan?....uwaa!!! =( sedih lagi....

pasal projek pulak.....lagi teramat sedih + tension...semakin hari semakin laju ms berjalan rsnya..tp projek sy tak laju2 jgk....ada je masalah yg timbul, baru je nak rs lega sbb optimisation part dah nak abis, tp "kusangka panas hingga ke petang rupanya hujan di tgh hari"...hmmm...mcm tula perumpamaannya....tggl lagi 4-5 sample chip dah rosak. terpaksa tggu "immobilise" yg baru.... =( (sedih lagi...)

Rs sgt kecewa..(menyesal nak kate takde tak boleh,sbb ada rs menyesal gak)....takde sape pn nak amik tau pasal apa yg saya usahakan ni....habis tu..buat apa saya susah2 usahakan benda ni??...ada....,sbbnya saya nak grad =). apa yg dah berlalu biarkan berlalu....fikirkan yg terdekat. sy tau...bukan saya sorg je yg pernah alami & rasa perkara macam ni.kawan sy pn ada, die lagi teruk drpd apa yg sy alami skrg, tp alhamdulillah skrg die blh bergembira dgn apa yg dia buat. Dulu...setiap kali dia contact saya mesti cerita pasal projek die...sampai die tak tahan...die "quit". bukan quit biasa2....quit master...saya kagum dgn kesabaran die ms tu..tak ada scholarship....gaji apatah lagi...s/visor die bg sket je (tak patut betul!), result tak dapat2....& apa yg s/visor die nak pun die confuse...kejap buat tu kejap wat ni....akhirnya atas nasihat kawan2 n org berpengalaman die pn quit.. tapi krn minat yg mendalam pd research die sambung dgn lecturer lain pulak..alhamdulillah skrg dah ok.

Sy slalu ingatkan dr sndr kalau nak jadi lecturer...atau cikgu ke...bos ke.... jadilah lecturer@cikgu@bos yg baik...jgn krn pangkat,krn harta...org lain jadi mangsa. cuba bayangkan kita di situasi mangsa, apa perasaan kita?...ish, kalau difikir2kan....sampai bile2 pn tak habis...